دیابت ، علت و درمان در طب سنتی

دیابت یک بیماری فراگیر است که جمعیت زیادی از جهان و جامعه ایران درگیر آن هستند. تعریف دیابت از دیدگاه طب سنتی چیست؟ دیابت در چه سنی و در چه شرایطی پدید می آید؟ روش پیشگیری دیابت در طب سنتی و نحوه درمان آن چگونه است؟ دیابت از زمان پیدایش تا انتهای آن که موجب بروز زخم های دیابتی می شود، جزء به جزء چگونه درمان می شود؟

زخم های دیابتی چگونه درمان می شود تا باعث قطع عضو نشود؟

شخص دیابتی تا پایان عمر درگیر این بیماری است. این بیماری در انتها زخمهایی را در اندام تحتانی خصوصا پاها پدید می آورد که در طب نوین قابل درمان نیست و عضو درگیر زخم دیابت را قطع می کنند.

بدن انسان برآیند اثر ۴ ماده صفرا، دم، سودا و بلغم است. این ۴ ماده ساختار نظامی تن را می سازد. هرگاه این ۴ ماده در حال اعتدال باشد بدن سالم است. ولی هرگاه یک یا چند مورد از این أخلاط افزایش یا کاهش پیدا کرد سبب بروز بیماری می شود.

هر یک از این اخلاط چهارگانه معلول ساخت بخشی از اندام هستند. مثلا:

  • صفرا عامل گذر خون به مویرگ های ریز اندام انتهایی می باشد.
  • دم عامل ساخت عضلات، ماهیچه ها و قلب است.
  • بلغم عامل ساخت چربیها، مغز، اعصاب و شبکه های نخاعی است.
  • سودا هم عامل ساخت استخوان ها، موهای بدن و ناخن ها می باشد.

در طب سنتی زمینه پیدایش این ۴ خلط، غذا می باشد. خلط در واقع همین خون جاری در رگهای بدن است.

اگر بخواهیم سلامتی داشته باشیم باید غذاهای خاصی را به اندازه معینی استفاده کنیم که اعضای بدن ما از این ۴ خلط به اندازه نیاز بهره مند شود. یعنی به همان اندازه که بدن ما به صفرا، دم، بلغم و سودا نیاز دارد از این مواد بهره مند شود نه کمتر و نه بیشتر.

صفرا ماده ای است گرم و لطیف که از شدت گرمی تعبیر به خشکی میشود. در واقع خشک نیست ولی نسبت به سایر اخلاط خشک است. پس لطیف و محلول است ولی نسبت به گرمی و رطوبت دم و بلغم به آن خشک می گویند.

این ماده گرم، لطیف و نفوذ کننده به لحاظ شدت گرمی و لطافت، پیش قراول خون است و عامل گذرخون به مویرگهای ریز اندام انتهایی است.

در نتیجه صفرا باید در سراسر بدن وجود داشته باشد تا در سراسر بدن گرما و حرارت، ایجاد شود. بدن هایی که صفراء در آن وجود دارد وقتی لمس می کنید، گرم است.

وقتی صفراء در پا به حداقل رسید به حالت سستی، کرختی و سردی گرایش پیدا می کند و اگر زخمی در پا ایجاد شود به راحتی خوب نمی شود. چون صفراء عامل گذرخون است.

توسعه و گسترش زخم به علت عدم وجود صفراء است و همین عدم وجود صفراء است که در دیابت سرد باعث می شود، زخمها ترمیم نشود.

دیابت و انواع آن در طب سنتی

علایم کمبود صفرا در خون

١. اگر صفرای خون ما کم باشد بدن ما سرد می شود مثلا وقتی دست و پاها را لمس می کنید سرد است. وقتی سردی بیشتر باشد احساس سرما می کنید.

۲. صفرای کم در خون سبب می شود شخص در گرما احساس بهتری نسبت به سرما داشته باشد.

۳. صفرای کم سبب پیری زودرس می شود و موها زودتر سفید می شوند.

۴. سبب خستگی زودرس می شود.

۵. باعث می شود فرد سریعا سرما بخورد و دچار سرماخوردگی و زکام گردد.

۶. صفرای کم در خون سبب بدزخم شدن و دیر ترمیم شدن زخم میشود.

خصوصیات بدن در صورت کم شدن صفرا در خون

۱. هرگاه صفرا در چهره و صورت کم شود، چهره سفید می شود.

٢. نبض ضعیف می زند.

۳. اِشتها افزایش پیدا می کند و طبیعتا پرخوری پدید می آید.

۴. کمتر تشنه اشان می شود.

۵. دچار خستگی زودرس می شوند.

۶. استعداد تکرر ادرار و ادرار شبانگاهی پیدا می کنند و در هوای سرد هم تکرر ادرار پیدا می کنند. در صورت سردشدن موضعی بدن مانند سردشدن کلیه ها و یا بیهوشی موضعی، دچار تکرر ادرار می شوند.

۷. این گونه افراد دچار پرخوابی می شوند.

۸. در حوزه اعصاب و روان، دچار کم حوصلگی، بی قراری، واکنش سریع، زودرنجی، غم و غصه، افسردگی، خیال بافی های بیهوده و منفی بافی هستند.

۹. دیدن خواب های نگران کننده و منفی. هرگاه صفرا در بدن کم شد خون غلیظ می شود میزان دم، بلغم و سودای خون بالا است ولی صفرا که عامل گذرخون به مویرگ های ریز اندام تحتانی می باشد در او وجود ندارد. لذا اندام تحتانی مانند پاها و دستها سرد می باشند.

این سردی به خاطر مزاج سن و موقعیت جغرافیایی گرم و تا سن حدود ۳۵ الی ۴۰ سالگی قابل تحمل است. ولی بعد از این به خاطر بی تحرکی، کم تحرکی، غذاهای سرد و بدغذایی و… چون صفرای خون کم است و خون رقیق نمی باشد سبب غلظت خون و پرخونی می شود و رگها پرخون، غلیظ و سفت میشود که به تعبیر طب سنتی اِمتلاء پدید می آید. و به دنبال آن بیماری فشار خون ایجاد می گردد.

آیا شخص دیابتی را می توان درمان کرد؟

معمولا در فرد دیابتی (دیابت سرد) چون صفراء کم است پس عامل گذرخون وجود ندارد و دیر درمان می شود. ما می گوییم حجامت عام چون در بالای تن ایجاد می شود و صفراء اگر در تن، کم هم باشد، باز هم گرما در قسمت حجامت عام قرار دارد. لذا زخم حجامت او درمان می شود.

اگر در حجامت ساق ۳ روز زمان ببرد تا بهبودی حاصل شود، در حجامت عام، یک روز طول می کشد. چون صفراء در اندام انتهایی کمتر است.

اگر کسی را بخواهند جراحی کنند و قند داشته باشد، این کار را نمی کنند چون صفرایش کم است و انعقاد خون دیر اتفاق می افتد و ممکن است بمیرد.

آدمهای صفراوی زخمشان خیلی سریع و خوب جوش می خورد. و اصطلاحا می گویند خوش زخم هستند. اما آدم های بلغمی خیلی بدزخم هستند لذا زخم دیر ترمیم می شود. ما باید به زخم این افراد ماده گرم اضافه کنیم تا ترمیم شود.

در زخمهای گرم، خود زخم صفراوی، قرمز و گلگون است که دیر عفونت می کند یا اصلا عفونت نمی کند. ولی زخم سرد، زخم کبود و تیره است که سریع عفونت می کند و بر می گیرد.

فشار خون گرم

حال اگر این إمتلاء و پربودن رگها بیشترین سبب آن تجمع دم باشد، فشارخون گرم نامیده می شود که بیشتر در انسان های دموی و مردان روی می دهد.

فشار خون سرد

اگر بیشترین سبب إمتلاء رگها تجمع بلغم باشد، فشار خون سرد نامیده می شود که بیشتر در انسان های بلغمی و زنان اتفاق می افتد.

پس در نتیجه افراد صفراوی استعداد فشار خون ندارند. و اگر هم دچار فشار خون بشوند خیلی دیر و به سختی، به سبب پرخوری، بدخوری و عدم رعایت مستمر اداب غذایی، در سنین بالای ۵۰ الی ۶۰ سالگی دچار فشار خون می شوند. اما اگر رعایت کنند صفراوی ها تا پایان عمر دچار فشار خون نمی شوند. در نتیجه رسوب خون هم ندارند و دچار انسداد عروق کرونری قلب و سکته قلبی هم نمی شوند.

پس نتیجه می گیریم اگر افراد دموی و بلغمی می خواهند فشار خون نگیرند پس باید صفرای خونشان را با خوردن گرمیها و کاهش سردی ها بالا ببرند.

در بلغمیها چون ماده اصلی خونشان بلغم است در چربی خون، ابتدا تری گلیسیرید خونشان افزایش پیدا می کند و بعد کلسترول خون آنها بالا می رود.

ولی در افراد دموی چون پایه اصلی خونشان دم می باشد و هر دو ماده بلغم و دم در آنها زیاد می باشد پس هم کلسترول و هم تری گلیسیرید خونشان بالا می رود.

تمامی بیماری های انسدادی یا یک بخش وسیعی از بیماری های انسدادی، زمینه اش فشار خون است.

در این فشار خون اگر میزان بلغم خون زیاد باشد، سکته مغزی و اگر میزان دم موجود در این فشار خون زیاد باشد، سکته قلبی پدید می آید.

دموی های پرخون چون هر ۲ ماده دم و بلغم در خونشان زیاد است مستعد دچارشدن به هر دو سکته قلبی و مغزی می باشند.

پیشگیری از اِمتلاء و فشار خون در افراد دموی در طب سنتی:

۱. حجامت های مکرر؛ ۳ بار حجامت در سال (در طب اسلامی آمده است: که حجامت کنید قبل از آن که غلیان خون شما را بکشد.)

۲. ترک ناهار

۳. خوردن شام سر شب حدود ۳ تا ۵ ساعت قبل از خواب

۴. عدم پرخوری

۵. روزه گرفتن

۶. استفاده از داروهای رقیق کننده خون؛ مانند: سرکه طبیعی، آبلیموی طبیعی، و آبغوره طبیعی، آب زرشک، آب توت فرنگی و…

رسول اکرم و می فرماید: بر سر هر سفره ای که سرکه نباشد در آن خبری نیست.

درمان اِمتلاء در افراد دموی در طب سنتی طب سنتی ابتدا میزان حجم خون را کم می کند چون از اِمتلاء و ربودن خون باید کاست.

١. به وسیله حجامت های مکرر با فاصله زمانی کم، برای این که حجم خون کم شود و (تحت نظر طبيب طب سنتی).

٢. اگر پربودن خون زیاد باشد بوسیله فصد این کار را انجام میدهند.

٣. مصرف سرکنگبین گرم؛ از ترکیب (۲ واحد عسل + ۲ واحد عرق نعناع + یک واحد سرکه انگور طبیعی). یک سوم (ثلث) لیوان را شربت سرکنگبین و باقی آن را آب بریزید، قبل از خواب میل کنید.

۴. رعایت عواملی که در پیشگیری ذکر شده است.

عملکرد طب سنتی در درمان فشار خون

طب سنتی رگها را گشاد نمی کند بلکه خون و خلط موجود در رگ ها را رقیق می کند و کاهش حجم میدهد. که راه حل آن مصرف سرکنگبین است.

گشاد کننده رگها در طب سنتی

البته در طب سنتی، گشاد کننده و انبساط دهنده رگ داریم و آن سیاهدانه است که بهترین نحوه استفاده از آن، مصرف دوسین (مخلوط ۳ واحد عسل و یک واحد سیاهدانه نیم کوب شده) هر ۱۲ ساعت یک قاشق مرباخوری در صبح و شام است. روش دیگر جویدن ۱۲ الی ۱۹ سیاهدانه است که سریعا أفت فشار خون می آورد و راه حل بالابردن فشار خون پایین آمده در این مواقع خوردن عسل است لذا ما همان دوسین را پیشنهاد کرده ایم.

دوز مصرف سیاهدانه برای هر نفر بین ۳ الی ۲۱ عدد می باشد. اگر کسی به مساحت ۲ متر مربع در حیاط خانه اش سیاهدانه بکارد، می تواند نیاز تمام طایفه خود را از این حیث، برآورده کند. سیاهدانه را بر روی زمین بپاشد و با عمق ۵ سانتی متر شخم بزند.

مستعدان فشار خون و دیابت

از عبارات بالا نتیجه می گیریم کسانی که صفرای لطیف کمی در خونشان جریان دارد، نسبت به دیگران بیشتر مستعد بیماری فشار خون و دیابت هستند. چنانچه متذکر شديم افراد صفراوی خیلی کمتر در معرض بیماری فشار خون، دیابت، چربی خون، انسداد و… قرار می گیرند.

پس بلغمی ها در معرض دیابت سرد هستند چون بلغم هم سرد است و هم دارای رطوبت می باشد و هر دو، عامل اصلی بروز فشار خون و دیابت می باشد.

در عین حال دموی ها هم، در معرض دیابت قرار می گیرند چون رطوبت در دم هم موجود است ولی اگر چه دم گرم است ولی جنس گرمایش از جنس گرمای دم است که بُرندگی گرمای صفرا را ندارد. لذا دموی هم استعداد دچار شدن به بیماری فشار خون و دیابت را دارد.

بیماری ام اس (MS) در طب سنتی

عملکرد طب نوین در درمان فشار خون

در طب نوین برای درمان فشار خون و دیابت (Diabetes) داروهای رقیق کننده خون و گشادکننده عروق (وازودیلاتورها) تجویز میشود تا رگها را گشاد می کنند.

منبع
کتاب علت و درمان بیماری ها در طب سنتی اسلامی از دکتر خیراندیش
برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن