• خانم های باردار و شیرده پیش از مصرف با پزشک مشورت کنند.

• افراد مبتلا به دیابت و فشار خون بالا پیش از مصرف با پزشک مشورت کنند.
• افراد مبتلا به بیماری چشمی گلوکوم (آب سیاه چشم) از مصرف این چای خودداری کنند.
• افراد مبتلا به بیماری های قلبی عروقی، پیش از مصرف این دمنوش به همراه چای های کافئین دار، با پزشک مشورت کنند.

• بهار نارنج ممکن است با افزایش ضربان قلب و فشار خون، باعث تداخل در عمل جراحی شود. حداقل ۲ هفته پیش از عمل جراحی، از مصرف بهار نارنج خودداری کنید.

ممکن است بهار نارنج با داروهای ضد افسردگی مثل فنلزین، ترانیل سیپرومین و داروهایی مثل میدازولام، دکسترومتورفان، ایندیناویر، لووستاتین، کتوکونازول، ایتراکونازول، فکسوفنادین، آمیودارون، دیزوپیرامید، کینیدین، تیوریدازین و پروکائین آمید تداخل دارویی داشته باشد.

در صورت مصرف یکی از این داروها پیش از استفاده از بهارنارنج یا مکمل های آن، با پزشک مشورت کنید.

این دمنوش طبیعتی گرم دارد. برگ های این گیاه به طور سنتی دارویی مقوی و ملیّن بود که برای درمان بی خوابی و آرام کردن اعصاب در مکزیک و جنوب آمریکا کاربرد داشت.

مردم باسک(ایالتی در اسپانیا) بهارنارنج را ضداسپاسم می دانستند و برای درمان بیماری های معده، تپش قلب و سردرد از آن استفاده می کردند.

در چین هم از این دمنوش برای درمان دل درد و اسهال خونی استفاده می شد.

مردم بومی جنگل های آمازون از این دمنوش در درمان تهوع، سؤهاضمه و یبوست استفاده می کردند.

روغن بهارنارنج در مصارف آشپزی، آرایشی و آروماتراپی هم کاربرد دارد.

اعراب از شکوفه های این گیاه برای درمان ناتوانی جنسی استفاده می کردند

و این گیاه، دارویی مقوّی برای برانگیختن و تقویت قوای جنسی در مردان بود. بهارنارنج به طور سنتی آرامش‌بخش و ضدهیجان های دستگاه عصبی است.

سردردهای عصبی و میگرن را کاهش می‌دهد.

برای رفع ضعف اعصاب و مشکلات خواب، کاهش علائم یائسگی، تنظیم فشارخون، بهبود سرماخوردگی، رفع سکسکه، یبوست و سرگیجه کاربرد دارد.